02 BCHZHUFB 2002 ZPDB
dPVTSCHK DEOSH CHUEN! rPDULBTSYFE, LBL URTBCHYFSHUS U RTPVMENPK. NPK NKHTs, UYUFENOSCHK BDNYOYUFTBFPT, GEMSCHK TBVPYUYK DEOSH RTPCHPDIF ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ LPNRSHFETPN. rTYKDS DPNPK Y RPKHTSYOBCH, CHLMAYUBEF DPNBYOAA NBYYOH - J DB ДDTBCHUFCHKHK CHUECHP'NPTSOSCHE YZTHYLY, VPKGPSHCHE LMHVSCH J F. D. rPNPSHBPNH RPPU DPN KhDEMYFSH CHOINBOYE NOE, RPPVEBFSHUS - OE PFTSCHBS ZMB PF NPOIFPTB ... Y CHUE CH FPN TSE DHIE. uRBFSH MPTSYFSHUS RP'DOP, KFTPN EME CHUFBEF, UFBM TBDTBTSYFEMEO, OP OY Σχετικά με το LBLYE TBZPCHPTSCH OE IDEF, FPMSHLP Y UMSCHYOP, UFP S EZP YBLTE YBAYMA BEIMA
pFCHEFYFSH
| dCJO 02 BCHZHUFB 2002 ZPDB |
lPNRSHAFETOBS ABCHYUYNPUFSH - LFP CHEESH, VEHUMPCHOP, OE PYUEOSH RTYSFOBS DMS PLTHTSBAEYI, TBCHOP LBL Y CHUE RTPUYE ABCHYUYNPUFY. OP U DTHZPK UFPTPOSCH, FFP OYUEN OE UETSHEEE, YUEN, ULBTSEN, NBOETB UNPFTEFSH CHUE RETEDBUY RPDTSD RP FEMECHYDEOYA YMY U ZPMPCHPK OSCHZHFSH CH LOYEN. uhds RP CHUENKH, X chBYEZP NKHTSB POB OE RTYPVTEMB VPMEOOEOOPK ZHPTNSCH: OBULPMSHLP S RPOINBA, PO OPTNBMSHOP JBOYNBEFUS DAMPN OB TBOSEPFESHEBOZHEBOZH b CPF DPNB EZP RPYUENH-FP VPMShYE FSOEF PVEBFSHUS U YULHUUFCHOOSCHN YOFEMMELFPN, YUEN U chBNY. b ChPF RPYUENH - UFPIF TBPVTBFSHUS.
FP, UFP YUEMPCHEL, RTYDS U TBVPFSCH, UBDIFSHUS "RPYZTBFSHUS" - LFP CHRPMOE OPTNBMSHOPE SCHMEOE RTBLFYUYUEULY DMS MAVPZP NPMBPODSCHIPMEZHOPE OP X chBYEZP NHTSB FP ULPTEE RPIPTSE ON BEYFOHA TEBLGYA: CHEDSH RPLB IN UYDYF B NBYYOPK, PO PF YPMYTPCHBO LPOFBLFPCH, ON PBN B UCHPEN NYTE, zde EZP OE CHPMOHY, ODP OH CHHOHOH ΝΕΟ LBTSEFUS, UFP LMAU LP CHUENKH CH UMPCHE "PFKHYUIFSH". CHESH TEYUSH YDEF P CHATPUMPN YUEMPCHELE UP UMPTSYCHYYNYUS CHLKHUBNY YOFETEUBNY. lBL LFP OY OERTYSFOP, OP "NYOYNBMSHOSHE ULBODBMSCH" OYUEN OE RPNPZHF. rPUENH; rTYRPNOYFE-LB UFBODBTFOSCHK TBULMBD, RTY LPFPTPN chSh RTPUIFE NKHTSB RPNPYUSH RP DPNKH, B PO CHSMP PZTSCHBEFUS. FP CE FPYUSH-CH-FPYUSH FBLBS CE LBTFYOLB, LBL NBNB ZPCHPTYF BYZTBCHYENHUS TEVEOLH "uMPTsY LHVYLY J RPNPK RPUHDH" Β ΣΤΗΝ ΕΠ PFNBIYCHBEFUS "του ΟΕΕ DEUSFSH NYOHFPL!" ΕΠ OBYUYOBEF IOSCHLBFSH ... eUMY BL DEKUFCHYFEMSHOP IPFYFE YUFP-OP YNEOYFSH - Β YUNEOIFSH TSEMBFESHOP, RPFPNKH UFP PFOPYEOIS NPZHF RPTFYFSHUS DPCHPMSHOP VSCHUFTP - FP DBCHBKFE RPRTPVKHEN UPCHETEOOOP DTKHCHEZHEZHA UPCHETB.
dMS OBYUBMB PUFBCHMSEN NHTSB CH RPLPE ΓΙΑ ΤΟ DCHE OEDEMY. ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ. OE MEEN U TBZPCHPTBNY, OE RTPUIN P RPNPEY; EUMY YUEZP-FP UDEMBFSH UBNY OE NPTSEN, FP RTPUFP OE DEMBEN - CH LPOGE-FP LPOGPCH, NEMLIE VSCHFPCHCHE RTPVMENSCH FBLPE LPMYUEUUFCHP CHPENEY NPETSPY; OP Y OE DHENUS: BIPFEMPUSH ENH RPPVEBFSHUS - PVEBENUS.
β DBMSHYE OBYUYOBEN ... YZTBFSHUS. dB-DB, LBL TEVEOPL U TEVEOLPN. uBDYFEUSH ЪB NBYOKH UBNY, CHSCHVITBKFE YZTH RP DHYE - Y CHRETED, ABTE OBCHUFTEYUH, OE DHNBS OY P YUEN; TSEMBFEMSHOP FPMShLP, YuFPVSch YZTHYLB VSCHMB Y'FEI, YuFP OTBCHSFUS NKHTSKH. rTYDEF, BIPYUEF UEUFSH YB NBYOKH - RPRTPUIFE RPDPTSMBFSH, LBL CHSCH DPYZTBFE HTPCHEOSH. rPRTPUIFE X OEZP UPCHEFB, LPZDB UFP-FP OE RPMHYUBEFUS; RHUFSH PO USDEF B NBYOKH U CHBYEK YZTPK, B chSh RTYUFTKFEUSH TSDPN Y LPNNEOFYTKHKFE CHUE, UFP RTPYUIPDIF ΓΙΑ ΤΟ ULTBOE. ъBYUEN CHUE LFP; x hBU RPSCHYFUS PVEEE HCHMEYUEOYE, RP LTBKOEK NETE, EZP YMMAYS. dMS OBYUBMB UFBOSHFE DMS NKHTsB "UCHPEK CH DPULH" CH LFP ΠΟΤΕ. rTPUYFEUSH YZTBFSHUS RP PYUETEDY, UPTECHOKFEUSH U OYN, DPVEKFEUSH, YUFPVSH PO TBDPCHBMUS chBYIN KHUREIBN. DEFUFFCHP; dB, OP LFP OEPVIPDYNP DMS FPZP, UFPVSCH OBMBDIFSH PFOPYEOS. eUMY X CHBU DCHB LPNRSHAFETB, DPTPCHP VSCHMP R ™ £ RPTEBFSHUS H-LBLHA OYVHDSH "UFTEMSMLH-NPYUYMLH" RP UEFLE (NPZH ULBBFSH UEVE RP: FP CHEMYLPMEROPE UTEDUFCHP RTYKFY H UEVS RPUME FSTSEMPZP TBVPYUEZP DOS) YMY DBTSE UIPDYFSH LCA FPK GEMY H LPNRSHAFETOSCHK LMHV. b LPZDB, PVTBBOP CHTBTSBSUSH, UVBOEF MEZUE DSCHYBFSH, NPTSOP VHDEF RETEKFY ΓΙΑ ΤΑ CHTPUMSCHK HTPCHEOSH, CH FP TSE CHTENS OE PFLBSCHBSUSH PF UPCHNEUEFOSCHY YZT Oe BVSCHCHBKFE: RTPUYFSH P RPNPEY NPTSOP J OHTSOP (CHPPVEE OP-Β YDEBME RTPEE VSCHMP R ™ £ UTBH DPZPCHPTYFSHUS, LFP, YUFP J rty LBLYI PZPCHPTLBI DEMBEF RP DPNH, OP FP Ο.Ε. H UHEEUFCHHAEEK ON DBOOSCHK NPNEOF UYFHBGYY) OP FP OHTSOP DEMBFSH BZPDS: DE UTPYUOP UPTCHBFSHUS Y YDFY UFP-FP DEMBFSH, B RTPUFP ULBBFSH, UFP OHTSOP FP-FP Y FP-FP, B UDEMBEF PO FFP RTY RETCHPK ChP'NPTSOPUFY. OE DUMBEF; oBRPNOYFE, OP CH CHYDE YKHFMYCHPK RTPUSHVSCH: "eUMI NSCh DP KHTSYOB OE RETENPEN ХFKH ZPTH RUPUHDSCH. FP RTYDEFUS LKHYBFSH UKHR RTSNP YL LBUFTAME Chedsh ZMBCHOBS chBYB GEMSH - LFP OE "RPUFTPYFSH" NKHTSB, B DPVYFSHUS FPZP, YUFPVSCH PO OE CHPURTYOYNBM chBU LBL ChTBZB OBTPDB. β NPTSEF MY TBDTBTSBFSH FPCHBTYE RP YZTBN; dB OILPZDB CH QIYOOI! lUFBFY, LPZDB Χ chBU RPSCHSFUS PVEYE FENSCH, CHTENS Χ LPNRSHAFETB OERTENEOOP UPLTBFYFUS: Χ OEZP VHDEF YUFP έχουν chBNY PVUHDYFSH Θ VE FPZP, LBLYN PTHTSYEN MHYUYE NPYUYFSH MPCHTEDOPZP YBTPCHYDOPZP DENPOB ... J OECHBTSOP, YUFP Chueh OBYUBMPUSH YNEOOP έχουν FPZP! CEMBA ЧБН ХДБЮЙ!
| oBRYUBFSH LPNNEOFBTIK |
|
| pFMYUOSCHK PFCHF, dTSJO, URBUYVP CHBN, IPFSH Y OE S ЪBDBCHBM LFPF CHRTPU. OP HC PYEOSH DPVTP Y PVUFPPSFEMSHOP OBRYUBMY - ο Σαμ | |
| rPMOPUFSHA RTYUPEDYOSAUSH L Σαμ. uRBUYVP, dTSYO, LTBKOE RP-YUEMPCHEEUULY Y NKHDTP. oERTENEOOOP TBUREUBFBA Y RETEDBN UKHRTKHZE BLY THLPCHPDUFCHP L DEKUFCHYA. TsBMSh, UFP RTPUEM S UBN, B OE POB CHFBKOE PF NEOS. SFP C, RPUNPFTYN, LBL EK HDBUFUS UVTPYFSH ZHETNSCH J LBBTNSCH Y CHPDIFSH RPMLY ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ VMPVOSCHI ZEMSCHCHEFPCH YMY RPTFHZBMSHGECH ... Ζηλωτής | |
| xDBYUY, TEVSFB;) - dCJO | |
| x R ™ £ CHTPDE ΝΕΟΣ SAT LBL OBUFPMSHLP Chueh RTPVMENBFYYUOP, OP FPTSE OBYUYOBEF TBDTBTSBFSH ... nHTs RTYIPDYF RPUME TBVPFSCH (8 YUBUPCH Β RL) J UBDYFSHUS BOYNBFSHUS TBVPFPK, OP FPK, YUFP ENH Η DBOOSCHK NPNEOF OTBCHYFUS ... ΡΤ σε UBKF UPDBCHBM έχουν CHYDEPTPMYLBNY , FP ΓΙΑ ΤΟ LPOZHTEOGYA CHYDEPZHYMSHN, FERETSH ABOSMUS PGYZHTPCHLPK CHYDEP Y NPOFBTSPN. chTPDE LBL OE YZTBEFUS, YUFPVSCH NOE OETCHOYYBFSH RP RPCHPDH RTPTSYZBOYS CHTENEYOI, OE THZBENUS NSCH U OYN - OP LBL TBDTBTSBEF CHYTDEPSH DOZH EZMP CHTD Με rTPVPChBMB MEOYFSHUS RP RPCHPDH DPNBYOYI DEM - GO PRHULBAFUS THLY, LPZDB Chueh UBNB ... oBYuYOBAFUS CHPNHEEOYS RP RPCHPDH FPZP, LBLBS Με RMPIBS IPSKLB, YUFP VTPUBA OECHSCHNSCHFPK RPUHDH ... uBNPE UFTBYOPE Β FPN AF YUFP Με MPCHMA UEVS ΓΙΑ NSCHUMY P TBCHPDE ... nPTSEF, LFP S RTPUFP YBOYNBAUSH RPRKHUFYFEMSHUFCHPN, J OBDP RTPUFP RP-UETSHEHOPNKH THZBFSHUS; - Γιάσα | |
| oE OBDP THZBFSHUS - OYUEZP OE DBUF, LTPNE ZTBODYP'OPZP ULBODBMB. β PPF "RPMAVPRSCHFOYUBFSH" RP RPCHPDKH TBVPFSH OE RPNEYBEF - CH PVEEN, RP FPK TCE FEIOPMPZY (EUMY PO, LPOEUOP, OE DEMBEF UFP-FPUUFCHEOOFEE). ου - OE MEOIFEUSH MEOIFSHUS, HC RTPUFE ЕB LBMBNVHT! l UPTSBMEOYA, LFP FPMSHLP CH ULBLE IDEBMSHOPK IPSAYLE ZBTBOFYTPCHBOB "UMBDLBS TSYYOSH". - dCJO | |
| oH Y PFCCHF X dTSYO! DBCE "NKHTSKH" - FP EUFSH PRRPOEOFKH uchefsch, RPOTBCHYMUS, LBL CHYDOP YY LPNNEOFBTYECH. uMEDPCHBOYE FPNKH UPCHEFKH OEUPNOOOOP HUHZHVIF UIFKHBGYA RTPFYCHPUFFPSOYS. - uLPUSHTECH o.o. |
| uLPUSHTECH o.o. 11 BCHZHUFB 2002 ZPDB |
Sveta, Ο.Ε. UMHYBKFE UPCHEFB OBYUBFSH YZTBFSH CHNEUFE έχουν NHTSEN - RPMHYUYFUS FBL CE, LBL EUMY R ™ £ ΣΕ VSCHM BMLBZPMYLPN J BL UFBMY R ™ £ CHNEUFE RYFSH ... :-) dv CHBYEK IBTBLFETYUFYLY NHTSB ΗΟΕ CHYDOP, YUFP FPMSHLP UYMSHOBS HZTPB NPTSEF RPDEKUFCHPCHBFSH - HIPD (TBCHPD ). yMY EUFSH OEHLBOBOOSCHE CHBNY YBCHYUYNPUFY PF NKHTSB: DEFY, CHBYB OEFTHDPHUFTFEOOOPUFSH; lBLPK CHFPTPK LPNRSHAFET; MHYUYE VSCH Y RETCHPNKH OE VSHFSH! eUMY BL OE URTBCHYFEUSH (UP UCHPEK CHOHFTEOEK BCHYUYNPUFSHA NHTSB PF) - λογισμικό chBU BBDNYOYUFTYTHEF PLPOYUBFEMSHOP, RTECHTBFYF B UTEDUFCHPYPYPYPYPYPYPYPYPYPYFYPYFYPYPYPYFYPYFYPYPYFYPYFYPYPYPYFYPYFYPYPYFYPYPE TBVPFB RMAU YZTSCH RPNPZBAF ENKH DEZTBDYTPCHBFSH - LFP LBL CH VPMPFE. chBN RPNPTSEF OE LPNRSHAFETOBS, B UPGYBMSHOP-RUYIPMPZYUEEULBS YZTB U NKHTSEN. oBYUOIFE "TSIFSH" FBL, YUFPVSH PO CHBN UFBM YBCHYDPCHBFSH, RPDYuЈTLOHFP oebchiyuynp, RKHUFSH PO VE CHBYYI UMPCH HUFSHDIFUS YCHBYYI UMPCH HUFSY HYFYPYP HUFYYPY HUFS eUFSH CHP'NPTSOPUFSH PVEBFSHUS U DTHZYNY MADSHNY - PUPVEOP, LFP ΑΝΑΦΟΡΑ ΓΙΑ LPNRSHAFET, LBL RTPFYCHOP PFHRMSAEE UTEDUFCHP - RPDYUCHUCHTLOE ФПМШЛП чБН И ЕНХ ФПМШЛП OBCHTEDIF. x PDOK LOYTSLY NOE DBCE OBCHBOYE RPOTBCHYMPUSH: "YZTSCH, CH LPFPTSCHE YZTBAF MADI, Y MADI, LPFPTSCHE YZTBAF CH YZTSCH". uFBOSHFE IPSYOPN, BCHFPTPN YZTSCH!
| oBRYUBFSH LPNNEOFBTIK |
|
| ΤΖΕΛΜΒ 30 BCHZHUFB 2002 ZPDB |
ъDTBUFCHHKFE Sveta! lBL YUEMPCHEL UFBMLOHCHYKUS U FBLPK TCE RTPVMENPK IPYUKH CHSCHULBBBFSH UCHPE NOOOYE.
ULPTEE CHUEZP CHBY NKHTS RTPUFP RTYCHSCHL VPMSHYE PVEBFSHUS U LPNRSHAFETPN YUEN U TSYCHINY MADSHNY. dMS OEZP OPTNBMSHOP CHUE UCHPE UCHPVPDOPE CHTENS RTPCHPDYFSH ЪB LPNRSHAFETPN Y ON UPCHETIEOOOP YULTEOOE OE RPOINBEF, RPYUENKH chBN FP OTBCH. (OH CHESH ΣΕ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ FPC YNEEF RTBCHP ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ PFDSHI, ΣΤΟ FBL HUFBM ΓΙΑ ΤΟ TBVPF!) ChBN RTPUFP OBDP RSCHFBFSHUS OBIPDYFSH DMS OEZP "BMSHFETOBFYCHOSCHE" rPZPCHPTYFE U OYN (FPMSHLP URPLPKOP, VE'TKHZBOY), PVYASUOIFE ENKH UCHPE PFOPYEOYE L EZP "YZTHYLBN". rPChFPTAUSH, ULPTEE CHUEZP PO RTPUFP OE CHYDIF CHYDIF CH ПFPN OYUEZP RMPIPZP, B chBYB OEZBFYCHOBS TEBLGYS BUFBCHMSEF EZP BNSCHLBFSHUS. OB LBLYE-FP HUFHRLY RTYDEFUS RPKFY OE FPMSHLP ENH, OP Y chBN.
| oBRYUBFSH LPNNEOFBTIK |
|
Γειά σου! Το όνομα μου είναι Ιουλία. Θα σας πω για το πώς έσωσα τον ενήλικα γιο Ilya από τον εθισμό στον υπολογιστή και τα παιχνίδια. Ελπίζω ότι πολλοί θα συμφωνήσουν με την παρουσιαζόμενη προσέγγιση για να απαλλαγούμε από αυτόν τον τύπο εθισμού και, ίσως, θα το υιοθετήσουν ακόμη και.
Πριν από τέσσερα χρόνια, η Ilya ήταν στο τέταρτο έτος του στο ινστιτούτο, τότε ήταν 21 ετών. Η Ilya αντιμετώπισε δυσκολίες με τις σπουδές του: συνεχείς ουρές στη συνεδρία, παραλείποντας μαθήματα, κλήσεις από το γραφείο του Dean ... Πέρασε όλο τον χρόνο του είτε σερφάροντας στο Διαδίκτυο είτε παίζοντας αμέτρητα online παιχνίδια. Κάποια στιγμή, συνειδητοποίησα ότι αυτό δεν μπορούσε πλέον να συνεχιστεί: θα τελείωσε, πρώτον, με την απέλαση και, δεύτερον, με την πλήρη υποβάθμιση της προσωπικότητας του γιου μου.
Μέσω ενός από τους φίλους μου, ήρθα σε επαφή με έναν ψυχολόγο που ονομάζεται Svetlana: μια αρκετά ενεργητική νεαρή γυναίκα. Βρήκαμε εύκολα μια κοινή γλώσσα μαζί της και αφού άκουσε το πρόβλημά μου, μου πρόσφερε ένα πρόγραμμα, το εγχείρημα του οποίου θα περιγράψω παρακάτω.
Μόλις κάλεσα τη Σβετλάνα στο σπίτι. Ακολούθησε στο δωμάτιο της Ilya, όπου, όπως συνήθως, έπαιζε κάποιο είδος παιχνιδιού στον υπολογιστή, ακούγοντας μουσική στα ακουστικά. Δεν παρατήρησε καν την άγνωστη γυναίκα στο δωμάτιό του μέχρι που άγγιξε τον ώμο του (εκείνη τη στιγμή έμεινα έξω από την πόρτα, ακούγοντας τη συνομιλία τους).
Ο γιος εξέφρασε τρόμο και έκπληξη, ρωτώντας τη Σβετλάνα ποιος ήταν, στην πραγματικότητα, και πώς μπήκε στο δωμάτιό του;
- Μπορείς να με καλέσεις Θεία Σβέτα. - είπε ο ψυχολόγος με χαμόγελο, - Είμαι εδώ για να σας βοηθήσω να λύσετε τα προβλήματα του υπολογιστή σας.
- Δεν έχω κανένα πρόβλημα! - έσπασε η Ilya.
- Κάνετε λάθος ...
Ο Σβετλάνα έθεσε στον γιο μου μερικές απλές ερωτήσεις, καθεμία από τις οποίες, ωστόσο, τον προκάλεσε δυσκολίες. Ρώτησε πόσος χρόνος την ημέρα αφιερώνει στον υπολογιστή, αν τα πάει καλά με τις σπουδές του, πόσο συχνά επικοινωνεί με φίλους, πώς είναι η σχέση του με το αντίθετο φύλο.
Διατηρώντας έναν φιλικό τόνο διαλόγου, ο Svetlana, ωστόσο, κατάφερε να ντροπιάσει κάπως την Ilya και παραδέχτηκε ότι ο υπολογιστής παίρνει πραγματικά πολύ μεγάλο μέρος στη ζωή του.
- Όχι μόνο μεγάλο ... Αυτός είναι ένας πραγματικός εθισμός! - είπε η Σβετλάνα, - Και σας προσφέρω έναν ριζοσπαστικό, αλλά πολύ αποτελεσματικό τρόπο για να την απαλλαγείτε: θα μειώσουμε τον χρόνο σας στον υπολογιστή σε 1 ώρα την ημέρα.
Και τότε η Ilya άρχισε να είναι αγανάκτηση και διαμαρτυρία. Αφού περίμενε να ηρεμήσει λίγο, ο Σβετλάνα τον έκανε να καταλάβει ότι το πρόγραμμα θεραπείας δεν θα ακυρωθεί μόνο λόγω της διαφωνίας του: τελικά, ο υπολογιστής αγοράστηκε με μητρικά χρήματα και η μητέρα έχει το δικαίωμα να θέσει τυχόν περιορισμούς.
Συνειδητοποιώντας την αδυναμία του, ο γιος άλλαξε την τακτική του: άρχισε να ικετεύει να του επιτρέπει τέσσερις, τρεις, ή τουλάχιστον δύο ώρες την ημέρα να βρίσκεται στον υπολογιστή. Αλλά η Σβετλάνα ήταν ανυπόμονη:
- Λυπάμαι, Ilyusha, αλλά δεν θα διαπραγματευτούμε. Μία ώρα - και όχι ένα λεπτό περισσότερο.
Στη συνέχεια, η ψυχολόγος ζήτησε από την Ilya να την αφήσει να καθίσει στον υπολογιστή για δύο λεπτά για να κάνει τις απαραίτητες ρυθμίσεις. Η Svetlana έθεσε ένα αυτόματο κλείσιμο μία ώρα μετά την έναρξη της εργασίας και επίσης έβαλε έναν κωδικό πρόσβασης στον υπολογιστή (αφού μου το έδωσε). Στη συνέχεια, απενεργοποίησε σιωπηλά τον υπολογιστή, προκαλώντας τη βίαιη αγανάκτηση της Ilya:
- Περιμένετε, δεν είναι δίκαιο! Είπατε μόνο δύο λεπτά!
«Αυτό είναι σωστό», συμφώνησε η Σβετλάνα, «και κράτησα το λόγο μου. Αλλά δεν υποσχέθηκα ότι θα σας αφήσω να πάτε στον υπολογιστή μετά από αυτό.
Προειδοποίησε ότι ο γιος δεν πρέπει με κανένα τρόπο να ανακαλύψει τον κωδικό πρόσβασης - αλλιώς ολόκληρο το πρόγραμμα θα διακοπεί. Ο Σβετλάνα μου είπε να είμαι δυνατός και να μην υποκύψω στην πίεση του γιου μου - τελικά, πρέπει να είμαι εξουσία γι 'αυτόν - παρόλο που είναι 21 ετών.
Η Ilya πέρασε το υπόλοιπο της ημέρας χωρίς υπολογιστή, δεν ήθελε να μιλήσει σε κανέναν. Απλώς ξαπλώνει στον καναπέ, καλύπτοντας το πρόσωπό του με τα χέρια του. Υπενθύμισα στον εαυτό μου ότι δεν πρέπει να αισθάνομαι ένοχος ή συγνώμη.
Την επόμενη μέρα ο Σβετλάνα μας επισκέφτηκε ξανά, ρωτώντας τον Ίλια πώς ήταν στην τρέχουσα κατάσταση;
- Κακό. Δεν έχω τίποτα να κάνω », μουρμούρισε με σφικτά δόντια.
Ο Σβετλάνα τον επαίνεσε για το γεγονός ότι υπομένει τις κακουχίες του με αξιοπρέπεια και ζήτησε επίσης να μην την κοιτάξει ως εχθρό και «μια κακή θεία που πήρε το αγαπημένο του παιχνίδι».
- Αλλά θα ψάξεις για μαθήματα για τον εαυτό σου, - είπε ο ψυχολόγος, - Είσαι ήδη ενήλικας. Σας συμβουλεύω να σκεφτείτε προσεκτικά πώς θα καλύψετε τον ελεύθερο χρόνο που έχετε.
Μετά από αυτό, η Ilya ξεκίνησε μια περίοδο «απόσυρσης», όταν θεώρησε όλους ως εχθρούς και δεν ήθελε να έρθει σε επαφή. Την επόμενη εβδομάδα, η Σβετλάνα μας επισκέπτονταν καθημερινά, ελέγχοντας την ψυχολογική κατάσταση της Ίλυας και διεξήγαγε συνομιλίες μαζί του σχετικά με την ανάγκη αλλαγών στη ζωή. Ο γιος, από την άλλη πλευρά, έγινε αιχμηρός, σιωπηλός, ήταν πολύ αναστατωμένος από την στέρηση ενός υπολογιστή, ο οποίος ήταν μέρος της ζωής του για μεγάλο χρονικό διάστημα. Συχνά, αλλά ανεπιτυχώς, με ικέτευε για έναν κωδικό πρόσβασης. Μερικές φορές η Ilya είπε ότι έπρεπε να κάνει τις σπουδές του στον υπολογιστή - τον άφησα, αλλά απενεργοποίησα τη δύναμη μόλις τον παρατήρησα στη διασκέδαση. Πάνω απ 'όλα, ο Ilya ενοχλήθηκε από τον τρόπο που ο υπολογιστής του απενεργοποιήθηκε ξαφνικά στο τέλος της καθορισμένης ώρας - κάθε τόσο και τότε δεν είχε χρόνο να τελειώσει το παιχνίδι ή να παρακολουθήσει κάτι.
Φοβόμουν ότι ο γιος μου δεν θα μπορούσε ποτέ να συμβιβαστεί με την απώλεια - αλλά η Σβετλάνα με διαβεβαίωσε ότι το κύριο πράγμα είναι να περιμένω μέχρι το τέλος της περιόδου υπαναχώρησης. Και είχε δίκιο. Η Ilya απλά δεν είχε άλλη επιλογή: ένα μήνα αργότερα πήρε βιβλία, οι σπουδές του άρχισαν σταδιακά να βελτιώνονται. Ερωτεύτηκε τη φαντασία, άρχισε να περνά περισσότερο χρόνο στο δρόμο με φίλους.
Έξι μήνες αργότερα, η Ilya είχε την επιθυμία να εγγραφεί σε αθλητικούς χορούς, όπου συνάντησε ένα κορίτσι, το οποίο αργότερα παντρεύτηκε. Με την πάροδο του χρόνου, ξέχασε να σκεφτεί την ψυχαγωγία στον υπολογιστή: χρησιμοποιεί τον υπολογιστή κυρίως μόνο για δουλειά.
Συνοψίζοντας, θα ήθελα να πω ότι αυτή η μέθοδος απαλλαγής εθισμός στον υπολογιστή μπορεί να ονομαστεί η μέθοδος "θεραπεία σοκ". Φυσικά, θα προκαλέσει αρνητική αντίδραση στο παιδί. Ωστόσο, δεν πρέπει να φοβάστε τα οργή που θα ρίξει το παιδί σας στην αρχή. Ο φόβος πρέπει να είναι η ζημιά που θα λάβει από ατελείωτες ώρες που δαπανάται στο δίκτυο. Η μέθοδος της πειθούς είναι συνήθως αναποτελεσματική (η Σβετλάνα με προειδοποίησε για αυτό αμέσως) - τελικά, κάθε εθισμός έχει ισχυρές ρίζες στο ανθρώπινο μυαλό.
Σε σχέση με πολλές αμφιβολίες σχετικά με την αλήθεια αυτής της ιστορίας, θα ήθελα να κάνω κάποιες εξηγήσεις.
Πρώτον, γιατί ο γιος δεν είχε αντίρρηση στη νέα λειτουργία χρήσης του υπολογιστή. Μεγάλωσα τον γιο μου μόνο, χωρίς σύζυγο. Από τη φύση της, η Ilya ήταν πάντα ένα ήρεμο, συγκρατημένο αγόρι. Οι περιπτώσεις που έριχνε τα ξεσπάσματα ήταν σπάνιες: Έχω ενσταλάξει σεβασμό για τους ηλικιωμένους. Και σε ηλικία 21 ετών, η ανατροφή που του δόθηκε δεν εξαφανίστηκε! Φυσικά, ήταν εξοργισμένος από τη στέρηση του υπολογιστή και το επεσήμανα στην ιστορία, αν και όχι σε έντονα χρώματα. Και απολύτως δεν καταλαβαίνω γιατί έπρεπε να στείλει σε όλους άσεμνα, να κλωτσήσει τη Σβετλάνα ή να φύγει από το σπίτι ... Μια τέτοια πονηρή, ακατάλληλη συμπεριφορά απλά δεν μπορούσε να συμβεί στην Ilya - ακόμη και σε μια τόσο αγχωτική κατάσταση. Κάλεσα τη Σβετλάνα στο διαμέρισμά μου και ο υπολογιστής αγοράστηκε, όπως ήδη αναφέρθηκε, με τα χρήματά μου - ένας ενήλικος, όπως πολλοί σημείωσαν, ένας 21χρονος γιος δεν μπορούσε παρά να το καταλάβει. Επαναλαμβάνω για άλλη μια φορά: υπήρξαν συγκρούσεις με τον γιο μου κατά τη διάρκεια της περιόδου διάλυσης, δεν βλέπω κανένα λόγο να τα περιγράψω λεπτομερώς.
Περαιτέρω. Γιατί ο Ilya δεν πήρε δουλειά για να αγοράσει τον δικό του υπολογιστή; Πριν από την εισαγωγή του σκληρού καθεστώτος, πέρασε όλο τον ελεύθερο χρόνο του στο διαδίκτυο, πιστεύοντας ότι αυτό θα μπορούσε να συνεχιστεί για πάντα. Ο ελεύθερος χρόνος που έπρεπε να περάσει στις σπουδές, καθώς συνειδητοποίησε ότι η λαμβανόμενη ειδικότητα θα του έδινε καλή δουλειά στο μέλλον. Δεν βλέπω το σημείο να βρω μια μικρή εργασία μερικής απασχόλησης εις βάρος του χρόνου σπουδών - ούτε η Ilya εξέτασε αυτήν την επιλογή.
Όσον αφορά τον κωδικό πρόσβασης: Δεν τον περιέγραψα, αλλά δεν χρησιμοποιήθηκαν τα τυπικά μέσα προστασίας των Windows. Η Svetlana εγκατέστησε ένα πρόγραμμα στον υπολογιστή της Ilya που απενεργοποίησε τον υπολογιστή σε καθορισμένη ώρα: ήταν επίσης δυνατό να ρυθμίσετε το πρόγραμμα για τον υπολογιστή - όταν προσπαθούσατε να εισέλθετε στην "απαγορευμένη" ώρα, ο υπολογιστής απενεργοποιήθηκε αμέσως. Οι ρυθμίσεις αυτού του προγράμματος ήταν προστατευμένες με κωδικό πρόσβασης.
Σχετικά με τη χρήση υπολογιστή για μελέτη. Και πάλι, ίσως δεν το διάβασαν όλοι, αλλά ανέφερα ότι για εκπαιδευτικούς σκοπούς ο χρόνος της Ilya στον υπολογιστή παρατάθηκε, αλλά καταργήθηκαν όλες οι προσπάθειες να αρχίσουν να διασκεδάζουν στο Διαδίκτυο.
Και εν κατακλείδι, θα τονίσω για άλλη μια φορά ότι σε αυτό το θέμα είμαι αντίθετος σε κάθε συγκατάθεση και συνομιλία σχετικά με την ανάγκη για μια ατομική προσέγγιση, την επιθυμία να αλλάξουμε τον εαυτό μας και ούτω καθεξής. Ο εθισμός είναι μια ασθένεια (και δεν το έχουν καταλάβει όλοι). Αυτός είναι ένας ιός που δεν θα μείνει πίσω. Εδώ ισχύουν μόνο "χειρουργικά", σκληρά μέτρα.
Για τα παιδιά και τους εφήβους, όλα είναι στα χέρια των γονιών τους. Ας πούμε: είναι επιτακτική ανάγκη να ανησυχείτε και να ελέγχετε το χρόνο που ξοδεύει το παιδί στον υπολογιστή. Όλο και πιο συχνά, οι γονείς ρωτούν πώς να απογαλακτιστεί ένας έφηβος από υπολογιστή. Δεν μπορούμε να συσκευάσουμε τα πράγματα μας και να πάρουμε το παιδί μας σε κάποια έρημο όπου δεν υπάρχει υπολογιστής και Διαδίκτυο. Πώς να αποσπάσετε έναν έφηβο από τον υπολογιστή σε αυτήν την περίπτωση;
Το πρόβλημα του εθισμού στον υπολογιστή μεταξύ των παιδιών μας σπάζει όλα τα αρχεία σήμερα. Οι πληροφορίες που λαμβάνει το παιδί από την οθόνη παρακολούθησης υπόκεινται επίσης σε έλεγχο. Για παιδιά προσχολικής ηλικίας, ο χρόνος που επιτρέπεται να παίζει στον υπολογιστή περιορίζεται σε 15 λεπτά (χωρίς διάλειμμα). Χρόνος παρακολούθησης »(όπως τηλεόραση) - μόνο σε αυστηρά μετρημένα« τμήματα ». Αφαιρέστε τον υπολογιστή και βγάλτε τον μόνο τη στιγμή που καθορίζεται αυστηρά από τη μητέρα. Θέστε περιορισμούς στην πρόσβαση σε ιστότοπους "ενηλίκων" και ελέγξτε τα παιχνίδια προς όφελός τους για το παιδί.
Κανένας υπολογιστής δεν μπορεί να αντικαταστήσει την επικοινωνία με τη μαμά και τον μπαμπά. Ανεξάρτητα από την εργασία, την απασχόληση, τα προβλήματα και το άψητο μπορς - να είστε κοντά στο παιδί. Παίξτε με το παιδί σας, φυσικά, μέσα στον καθορισμένο χρόνο, αλλά μαζί. Αφήστε το παιδί να λάβει μέρος σε αυτό. Κρατήστε το μόντεμ μόνοι σας, αλλά ενεργοποιήστε το μόνο όταν το παιδί είναι απασχολημένο με τη δική του επιχείρηση. Τρίτον, είναι αδύνατο να αποσπάσει το παιδί στην εφηβεία με έναν κατασκευαστή και να παίζει χιονόμπαλες.

Αθλήματα, τμήματα κ.λπ. Η ευχαρίστηση που λαμβάνει ένα παιδί από αθλήματα, χορό και άλλες υπαίθριες δραστηριότητες δεν μπορεί να συγκριθεί με τη χαρά ενός άλλου "όπως" ή "πάρτι" στα παιχνίδια σκοποβολής.
Είναι το παιδί ντροπιασμένο να επικοινωνεί στην πραγματική ζωή; Είναι τολμηρός σούπερ ήρωας στο εικονικό; Γίνετε φίλος του παιδιού σας. Σε αυτήν την ηλικία, ο επιβλητικός τόνος και η ζώνη δεν βοηθούν. Τώρα το παιδί χρειάζεται έναν φίλο. Ακούστε το παιδί σας και συμμετέχετε στη ζωή του. Ενδιαφέρεστε για τις επιθυμίες και τα προβλήματά του - σε αυτές θα βρείτε όλες τις απαντήσεις στην ερώτηση "πώς να αποσπάσετε την προσοχή ...".
Προχωρήστε από αυτό που το παιδί σας στερείται, από αυτό που τρέχει στο Διαδίκτυο. Τώρα είναι η ώρα να βυθιστείτε βαθιά και εντελώς στον τομέα ενδιαφέροντος που πιθανότατα έχει ήδη κολλήσει στο κεφάλι του παιδιού. Εάν το παιδί έχει ήδη βρεθεί, αλλά δεν έχει την ευκαιρία να αναπτυχθεί προς την επιλεγμένη κατεύθυνση, δώστε του αυτήν την ευκαιρία. Πώς αντιμετωπίζετε τον εθισμό του παιδιού στον υπολογιστή; Κατά τη γνώμη μου, απαγορεύεται αυστηρά να δίνω υπολογιστή πριν από το σχολείο.
Εάν όλοι στην οικογένεια κάθονται σε υπολογιστές, τότε το παιδί θα ανέβει εκεί. Όλος ο υπόλοιπος ελεύθερος χρόνος είναι να κρατήσει το παιδί απασχολημένο. Ο μόνος τρόπος για να αποσπάσετε το παιδί σας είναι να μην αφήσετε χρόνο στον υπολογιστή. Μετά το σχολείο - στην ενότητα.
Είμαι ήδη σιωπηλός για τα βιβλία που διαβάζουν τα παιδιά σε συντομευμένες εκδόσεις Διαδικτύου. Διδάξτε να χρησιμοποιείτε μόνο στις πιο ακραίες περιπτώσεις και απαγορεύστε εντελώς τα παιχνίδια και τα κοινωνικά δίκτυα. Γι 'αυτό είμαι τόσο θυμωμένος με τα παιδιά - δεν δίνουν τίποτα, παίρνουν μόνο χρήματα σε άγρια \u200b\u200bποσά. Ο μπαμπάς και το παιδί είναι αρραβωνιασμένοι. Οι σύγχρονοι γονείς βρίσκονται σε δύσκολη θέση: στο τυπικό πρόβλημα των «πατέρων και παιδιών» έχει προστεθεί μια απόλυτη παρεξήγηση του κόσμου στον οποίο ζουν οι σύγχρονοι έφηβοι.
Ωστόσο, εάν βλέπετε το παιδί σας θαμμένο στην οθόνη όλη την ώρα, γίνεται πραγματικά τρομακτικό. Ας δούμε γιατί οι σημερινοί έφηβοι περνούν τόσο πολύ χρόνο στον υπολογιστή. Το χθες το παιδί απομακρύνεται από τους γονείς του, γίνεται όλο και πιο ανεξάρτητο. Είναι πολύ νωρίς για να ζήσει ένας έφηβος χωρίς γονείς, οπότε οι συχνές συναντήσεις με φίλους ή / και απόδραση στην εικονική πραγματικότητα είναι η διέξοδος.
Οι έφηβοι που ξεχωρίζουν από το πλήθος έχουν την ευκαιρία να βρουν φίλους και ομοειδή άτομα. Η επικοινωνία μεταξύ των σύγχρονων εφήβων έχει μετακινηθεί σε ένα άλλο επίπεδο - οπότε ίσως οι γονείς δεν πρέπει καν να ανησυχούν; Ένας έφηβος δεν είναι ακόμη ενήλικας και οι γονείς είναι υπεύθυνοι για την υγεία του. Πρέπει να δοσολογήσετε το χρόνο της οθόνης στη ζωή του παιδιού σας. Σε αυτήν την περίπτωση, οι γονείς πρέπει να καταλάβουν τους λόγους που ώθησαν τον έφηβο στον κόσμο της οθόνης και να λάβουν μέτρα για να τον «τραβήξουν» από εκεί.
Στο Διαδίκτυο, ένας έφηβος που έχει προβλήματα με την κοινωνική προσαρμογή έχει την ευκαιρία να γίνει διαφορετικός, να ανοίξει, να βρει φίλους και ακόμη και να αγαπήσει. Και από αυτή την άποψη, τα πάντα είναι προφανή - τα μάτια των σύγχρονων μαθητών προσαρμόζονται στο να βλέπουν μια τρεμοπαίζοντας εικόνα σε κοντινή απόσταση.

Η μυωπία γίνεται όλο και νεότερη κάθε χρόνο, και είναι ανόητο να αρνηθούμε τη σχέση αυτού του γεγονότος με τη διάδοση υπολογιστών, τηλεφώνων και tablet. Για όλη την πολυπλοκότητα της συσκευής του, ένας υπολογιστής είναι μια μηχανή. Κανένα παιχνίδι, καμία επικοινωνία στα κοινωνικά δίκτυα δεν μπορεί να μεταφέρει όλες τις λεπτές αποχρώσεις που ενυπάρχουν στην ευελιξία του κόσμου και της ανθρώπινης προσωπικότητας. Υπάρχει μια ρομποτοποίηση της σκέψης, των συναισθημάτων, της συμπόνιας, της ανθρωπότητας εξαφανίζεται - αυτό που ήταν πάντα εγγενές στα παιδιά πριν. Κατά συνέπεια, κατά τη γνώμη μου, ένας υπολογιστής είναι επιβλαβής για ένα αναπτυσσόμενο παιδί.
Ένας έφηβος κάθεται σε έναν υπολογιστή (φορητός υπολογιστής ή tablet) - δεν είναι μια οικεία και ακόμη και κοινή εικόνα; Όλα τα παραπάνω απαιτούν χρήματα, αλλά δεν υπάρχουν χρήματα. Υπάρχει μόνο φυσικά στον υπολογιστή και στο Διαδίκτυο. Ναι, θα περάσετε πολύ χρόνο, αλλά το παιδί θα καθίσει πάνω από τον καμβά μαζί με τον υπολογιστή και δεν χρειάζεται να μιλήσετε για τα οφέλη αυτής της εκδήλωσης.
Οι ψηφιακές συσκευές έχουν εισέλθει στην καθημερινή ζωή της ανθρωπότητας τόσο γρήγορα που είναι σχεδόν αδύνατο να φανταστεί καν μια μέρα χωρίς αυτές. Ακόμα και πριν από 20 χρόνια, ένας υπολογιστής ήταν μια πολυτέλεια, ένα κινητό τηλέφωνο ήταν ένα ακουστικό θαύμα και πώς μοιάζει ένα tablet, κανείς δεν θα μπορούσε να φανταστεί. Ενώ σήμερα κάθε σπίτι διαθέτει τουλάχιστον έναν υπολογιστή.
Μόνο πριν από δέκα χρόνια, τα κινητά τηλέφωνα μπορούσαν μόνο να καλούν και να στείλουν SMS και υπήρχαν μόνο ένα ανά οικογένεια. Τώρα είναι μια πλήρης συσκευή, ένας μίνι υπολογιστής με ένα σύνολο από τις ακόλουθες λειτουργίες:
Τι βολικό και απαραίτητο πράγμα! Δεν είναι μυστικό ότι κάθε άτομο θέλει να είναι ιδιοκτήτης μιας συσκευής που θα κάνει τη ζωή του ευκολότερη, βοήθεια ή ψυχαγωγία ανά πάσα στιγμή.
Και τώρα, όταν ο αριθμός των gadgets στις οικογένειες ξεπέρασε την αναλογία ενός προς ένα, και τα παιδιά έγιναν ενεργά χρήστες τους, προέκυψε το ερώτημα πόσο επιβλαβές είναι και πώς επηρεάζει το παιδί.
Οι διαμάχες για τη βλάβη των υπολογιστών στα παιδιά συνεχίζονται εδώ και πολύ καιρό. Από τη μία πλευρά, η ανάπτυξη, σύγχρονες τεχνολογίες, η ικανότητα πλοήγησης στη ροή πληροφοριών και πολλά εκπαιδευτικά παιχνίδια για παιδιά, και από την άλλη - φυτευμένη όραση, χαλασμένη στάση, νευρικότητα και απόσυρση. Τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά μας θα βοηθήσουν στην κατανόηση και την εξαγωγή συμπερασμάτων.
Γιατί λοιπόν οι ψηφιακές συσκευές είναι χρήσιμες, βολικές ή ευεργετικές για τα παιδιά; Οι επαγγελματίες μας:
Είναι σημαντικό να εξηγήσετε στο παιδί σας ότι ένας υπολογιστής ή tablet δεν είναι μόνο για παιχνίδια, αλλά και για εύρεση πληροφοριών.
Ωστόσο, τα μέσα ενημέρωσης, οπλισμένα με ιατρικές προειδοποιήσεις, μιλούν για την τρομερή βλάβη των υπολογιστών στο σώμα και την ψυχή του παιδιού. Σε τι αποτελείται; Το "ενάντια":

Συχνά, ενώ ενεργά επικοινωνούν στον εικονικό κόσμο, στον πραγματικό κόσμο, οι έφηβοι αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην επικοινωνία και την προσαρμογή στην ομάδα.
Προσπαθήσαμε να σταθμίσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της χρήσης ψηφιακών συσκευών από παιδιά. Όμως, ακόμη και αν ληφθούν υπόψη τα μειονεκτήματα, δεν αξίζει κατηγορηματικά να απαγορεύεται σε ένα παιδί να επικοινωνεί με tablet ή υπολογιστή.
ΣΤΟ σύγχρονος κόσμος αξίζει να πλοηγηθείτε στη ροή πληροφοριών και νέων τεχνολογιών, το κύριο πράγμα είναι να γνωρίζετε ότι όλα χρειάζονται ένα μέτρο. Ας προσπαθήσουμε να καταλάβουμε πώς να μειώσουμε το χρόνο που περνάει ένα παιδί στην οθόνη.
Εάν οι γονείς έχουν ανάγκη να αποσπάσουν το παιδί από κάτι, αυτό σημαίνει ότι ο εθισμός έχει ήδη σχηματιστεί. Η επιρροή του υπολογιστή στην ψυχή των παιδιών είναι τόσο μεγάλη που προκαλεί εθισμό όχι λιγότερο από τον εθισμό στα ναρκωτικά.
Εάν ένα παιδί βρίσκεται μπροστά από μια οθόνη ή tablet για αρκετές ώρες, είναι συνεχώς συγκεντρωμένος. Αυτή η συγκέντρωση δεν είναι χαρακτηριστική του σώματος · είναι δυνατή μόνο για 15 έως 20 λεπτά. Ως εκ τούτου, υπάρχει μια νευρική και συναισθηματική υπερβολική πίεση, που προκαλεί απόσπαση της προσοχής, άγχος και κατάθλιψη του νευρικού συστήματος.

Παιδιά διαφορετικές ηλικίες να αντιδράτε στις απαγορεύσεις με διαφορετικούς τρόπους. Τα μωρά προσχολικής ηλικίας ρίχνουν ένα ξέσπασμα: αφαιρούν το αγαπημένο τους παιχνίδι, περιορίζουν το χρόνο και, κατά συνέπεια, προσβάλλουν, και από την αδυναμία και τη δυσαρέσκεια, φωνάζει. Αυτό είναι ένα μήνυμα στους γονείς ότι είναι καιρός να αναλάβουμε δράση.
Τα παιδιά σχολικής ηλικίας, ειδικά οι έφηβοι, απομονώνονται, σταματούν να μιλούν, κρύβουν τη δυσαρέσκεια και βλέπουν καθολική παρεξήγηση στις απαγορεύσεις. Πώς μπορείτε να αποφύγετε τις συγκρούσεις και να προσπαθείτε να αποσπάσετε το παιδί σας με άλλες δραστηριότητες;
Οι στοργικοί γονείς πρέπει να καταλάβουν ότι αυτό απαιτεί προσπάθεια και προσπάθεια. Για να τους βοηθήσουμε, έχουμε συλλέξει αρκετές ιδέες για το πώς να ξοδεύουμε χρόνο χωρίς gadget.
Προσπαθήστε να βρείτε τομείς δημιουργικότητας ή ψυχαγωγίας που θα ενδιαφέρουν πραγματικά ένα μικρό παιδί ή έναν έφηβο και ταυτόχρονα θα σας βοηθήσουν να βρείτε μια κοινή γλώσσα με το παιδί σας.
Φυσικά, όλες αυτές οι ιδέες απαιτούν μια ορισμένη προσπάθεια, φαντασία και χρόνο από τους γονείς. Αλλά αυτό είναι το λιγότερο που μπορεί να θυσιάζεται για χάρη των παιδιών. Συχνά, δεν θα ήταν περιττό για τους ενήλικες να ξεχάσουν ένα tablet ή τηλέφωνο, αλλά να παρασυρθούν με τη μοντελοποίηση, το σχέδιο, το τραγούδι ή απλά να συνομιλήσουν με ένα παιδί και να θυμούνται ότι υπάρχουν άλλα ενδιαφέροντα και αξίες στη ζωή.